De ridder
De zon verdwijnt spoedig
de nacht breekt nu aan
De ridder zal moedig
door 't woud rijden gaan
Complotten zijn duister
't gevaar niet gering
Weer zijn zijn luister
en eer in 't geding
In galop snelt zijn paard
door de bomen gereden
Klopt aan bij een waard
om in de herberg te treden
De ridder weet goed
kan niemand vertrouwen
Bezit enkel moed
om zijn naam op te bouwen
Geen oog doet hij dicht
denkt na met verstand
Hij wacht op het licht
met zijn zwaard in zijn hand
Voor 't ochtendgloren
is hij al gewekt
Zal zijn gastheer niet storen
voordat hij vertrekt
Met hernieuwde kracht
draaft de ridder weer heen
Koestert zijn opdracht
met een vastheid als steen
De konings trawanten
Corruptie maakt sterk
Verraden zijn verwanten
ondermijnen zijn werk
De ridder maakt plannen
en haast zich snel voort
Verzamelt zijn mannen
belegert zijn fort
De langdurige strijd
is niet te omschrijven
Van angst bevrijd
zal hij de vijand verdrijven
Hij reinigt zijn smaad
En wint het gevecht
Na 't bittere kwaad
zegeviert weer het recht
De ridder is moe
maar zijn moeite beloond
zodat hij tot nu toe
in rust en vrede woont
Geen opmerkingen:
Een reactie posten