Middeleeuwen: De kerker

In de gevangeniscellen huist

een man zeer te beklagen

Vrijheid is wat in hem bruist

maar hij is reeds oud van dagen

Zonlicht, hoe ziet dat eruit?

Herinneringen lang vergeten

Draagt alleen zijn ziel als buit

oud brood heeft hij gegeten

Wilskracht leeft nog sterk in hem

de hoop blijft aan hem kleven

ik zal ontsnappen, zegt zijn stem

Ik móet, zál overleven!

Een sluw plannetje smeedt hij

de wachter leidt hij af

Hij rent zijn cel uit, bijna vrij

ontsnapt zijn wrede straf

De wachter vindt de kerker leeg

en rent achter hem aan

Hij zoekt in elke straat en steeg

maar ziet hem nergens staan

De gevangene vindt een maat

verschuilt zich in zijn huis

Rust uit, eet, drinkt, waarna hij gaat,

op zoek naar een nieuw thuis

Gedwongen is hij rond te zwerven

van bos naar berg, van dorp naar stad

Maar hij is ontkomen aan zijn sterven

door de wilskracht die hij had

Sneeuwdans

Wollen pluisjes dwarr'len rond

uit de hemelse voorraadschuur

Een wit deken dekt de grond

en betovert de natuur

Elk pluisje, lieflijk wonderbaar

onderscheidt zich in zijn vlucht

De sneeuw breekt los en maakt zich klaar

voor de balletdans in de lucht

Een sneeuwvlok valt op aarde neer

in een mooie, sierlijke boog

De sneeuwdans door het winterse weer

een ware lust voor 't oog

Middeleeuwen: Mannen van God

Smachtend naar de waarheid

onderzochten zij Gods Woord

Zoekend naar de klaarheid

maar echter bruut vermoord

De schriften onderwijzend

en voor de paus niet bang

Hun onschuld steeds bewijzend

maar echter niet voor lang

Het grootst dat zij verwierven

de bisschops razernij

Misdadig hoe zij stierven

brandend door ketternij

Hun oprechtheid zij geprezen

ondanks hun slechte lot

Wat zij ermee bewezen,

zij vochten voor hun God

Middeleeuwen: De boodschap

Springt vrolijk in het rond

De boodschap verdient verbreiding

Uw landheer vocht en vond

Een reden tot uw verblijding

O komt en hoort en ziet

Het einde van uw plagen

De wreedaard, oorzaak van verdriet

Is door uw heer verslagen

Angst hebt gij zo lang gehad

Gij waart verloren, werd beweerd

Vertel nu rond in dorp en stad

Verheug u, gij zijt ongedeerd

Vreest niet de honger die gij hadt

Want eind'lijk is het tij gekeerd

Middeleeuwen: De doofpot

De roof,

De roof door ulieden gepleegd

De kas,

De kas die gij hebt geleegd

Het plan,

Het plan dat door u heeft gefaald

Uw heer,

Uw heer die u rijk heeft betaald

De stof,

De stof waarmee gij zijt gekleed

De kerk,

De kerk die met pracht is bekleed

Het goud,

Het goud waaraan gij zijt verknocht

De macht,

De macht waarmee gij hebt gepocht

Het volk,

Het volk dat gij hebt beroofd

De pot,

De pot die gij hebt gedoofd

Middeleeuwen: De ridder

De ridder

De zon verdwijnt spoedig

de nacht breekt nu aan

De ridder zal moedig

door 't woud rijden gaan

Complotten zijn duister

't gevaar niet gering

Weer zijn zijn luister

en eer in 't geding

In galop snelt zijn paard

door de bomen gereden

Klopt aan bij een waard

om in de herberg te treden

De ridder weet goed

kan niemand vertrouwen

Bezit enkel moed

om zijn naam op te bouwen

Geen oog doet hij dicht

denkt na met verstand

Hij wacht op het licht

met zijn zwaard in zijn hand

Voor 't ochtendgloren

is hij al gewekt

Zal zijn gastheer niet storen

voordat hij vertrekt

Met hernieuwde kracht

draaft de ridder weer heen

Koestert zijn opdracht

met een vastheid als steen

De konings trawanten

Corruptie maakt sterk

Verraden zijn verwanten

ondermijnen zijn werk

De ridder maakt plannen

en haast zich snel voort

Verzamelt zijn mannen

belegert zijn fort

De langdurige strijd

is niet te omschrijven

Van angst bevrijd

zal hij de vijand verdrijven

Hij reinigt zijn smaad

En wint het gevecht

Na 't bittere kwaad

zegeviert weer het recht

De ridder is moe

maar zijn moeite beloond

zodat hij tot nu toe

in rust en vrede woont

De lamp

De donk're lamp van morgen

Dat ding gaat nimmer aan

'k blijf er vaak bij staan

want dat ding, dat baart me zorgen

Is ie gerepareerd

en komt de nieuwe dag

dat ie weer aangezet mag,

dan gaat het wéér verkeerd:

De dag van morgen neemt de benen

De lamp blijft uit, want 't is vandaag

't Heden was al die tijd nimmer verdwenen

Het uur tikt, de nacht komt gestaag

Ik druk op de knop, ik hoor bij degenen

Die de dag van morgen willen weten, zo graag!

(nov 2010)

Een warrig verhaaltje in dichtvorm. Het gaat over dat ik altijd alles wil weten en nadenk over hoe het in de toekomst zal lopen, maar eigenlijk is dat zinloos omdat we alleen in het 'nu' leven.

Herinneringen

Begrijpen waarom tranen huilen

zonder schuldgevoel of grief

Het wederzien van ieder hopen

dezen die ik heb zo lief

Pracht van binnen straalt naar buiten

Schone schijn gaat snel te niet

Kortb're mensen in mijn ogen

Herinneringen die 'k intens geniet

(okt 2010)

Opgedragen aan mijn dierbare vrienden en familieleden, geschreven naar aanleiding van een bruiloft waar ik lieve en zeer bijzondere mensen heb leren kennen.

't Winterse wonder

Wintergrillen

koude lijden

hevig rillen

barre tijden

Bomen zuchten

dieren huilen

donk’re luchten

vogels schuilen

Vrieskou snijdend

rukwind trekkend

zon bevrijdend

sneeuw bedekkend

Stormend, razend

hagel, donder

’t blijft verbazend

Dat winterse wonder

(dec 2010)

Na een herfstgedicht kon een wintergedicht niet lang uitblijven.

De boom

(november 2010)

Een van mijn eerste 'serieuze' gedichten naar aanleiding van de prachtige herfstbladeren en -kleuren!

Zelfportret (2)

(2008/2009) Olieverf op doek

Ook voor school moesten we een zelfportret maken met vrije materiaalkeuze. Ik koos weer voor het ouwe vertrouwde: olieverf. Ik houd erg van contrasten. De rode achtergrond en de groene ogen zijn wel een duidelijk voorbeeld daarvan, ik kies als het even kan graag voor complementaire kleuren.

Kleurenlinoleumsnede "Tijger"

(2009/2010) Linoleum, drukinkt

Linoleumsnedes blijven priegelwerk waar je een grote dosis geduld voor nodig hebt. Zo ook deze tijger à la Warhol.

Met dank aan mijn leraar!

Figuurstudie

(2009) Plakkaatverf

Bij de schoolopdracht figuurstudie was het de bedoeling drie figuren te maken. Het maakte niet uit of de figuren er nou half of helemaal op stonden, een close-up of van ver. Ook de materiaalkeuze was weer vrij.

Ik wilde proberen om een hoog prentenboekgehalte in mijn figuurstudie opnemen met drie figuren waar niet alle aandacht naar toe gaat, maar personen die onderdeel zijn van een verhaal.

Kortom een sfeervol "Op een regenachtige avond,.." -plaatje.

Zelfportret (1)

(2008) Olieverf op doek

Tijdens de periode dat ik slecht in mijn vel zat, besloot ik half uit verveling en half uit therapeutisch oogpunt, een zelfportret te maken. Ik had nog nooit een portret geschilderd dus dit diende tegelijkertijd als uitprobeersel om eens te kijken hoe dat nou in zijn werk gaat. Dit zelfportret is van een foto afgeleid.

Zinloos geweld affiche (2)

(2007/2008) Gemengde technieken

Omdat ik was blijven zitten in de vierde klas, kregen we weer de opdracht voor het maken van de zinloos geweld poster. Heel flauw, maar ik moest het ook weer opnieuw maken.

De moeilijkheid was om de vorige te evenaren aangezien mijn leraar er erg blij mee was, maar met deze was hij ook tevreden. Wederom bestaat deze knip- en plakwerk en plakkaatverf!

Met dank aan mijn ouders en broertje die me de hele avond voor de deadline hebben bijgestaan met het afmaken ervan.

Surrealistisch relatiegeschenk

2006/2007 Olieverf op doek

Het 'surrealistische relatiegeschenk' was ook een schoolopdracht. De bedoeling was het maken van een passend, surrealistisch geschenk voor iemand waarmee je een hetzij goede of slechte relatie hebt.

Dit olieverf schilderij was voor mijn vader bestemd. De rotspunt in zee is Cap d'Erquy (Bretagne), waar we een jaar daarvoor op vakantie waren geweest. In plaats van een paaltje of wegwijzer heb ik een piano, midden in het lege landschap met surrealistische paarse lucht geschilderd.

Zinloos geweld affiche (1)

(2007) gemengde technieken

Voor school kregen we de opdracht om een poster tegen zinloos geweld te ontwerpen. Materiaal was vrij. Ik heb gebruikt gemaakt van knip- en plakwerk en plakkaatverf.

Wachttoren voorkant

(2004/2005) Olieverf op doek

Op de voorpagina van een Wachttoren prijkte eens dit fraaie plaatje. Wat ik mooi vind, zijn de kleuren en de vredige uitstraling.

Winterlandschap

(2003) Olieverf op doek

Dit winterlandschap intrigeerde mij vanwege de koele kleuren die onderbroken zijn door het oranjerode licht uit dat ene raampje in het huis. Twee figuren komen met sprokkelhout uit het bos gelopen. De volle maan schijnt helder door de takken van een kale boom heen. Van wie het origineel is weet ik helaas niet.

Het werd mijn allereerste olieverf schilderij toen ik begon met schilderles bij een vriendin.