een man zeer te beklagen
Vrijheid is wat in hem bruist
maar hij is reeds oud van dagen
Zonlicht, hoe ziet dat eruit?
Herinneringen lang vergeten
Draagt alleen zijn ziel als buit
oud brood heeft hij gegeten
Wilskracht leeft nog sterk in hem
de hoop blijft aan hem kleven
ik zal ontsnappen, zegt zijn stem
Ik móet, zál overleven!
Een sluw plannetje smeedt hij
de wachter leidt hij af
Hij rent zijn cel uit, bijna vrij
ontsnapt zijn wrede straf
De wachter vindt de kerker leeg
en rent achter hem aan
Hij zoekt in elke straat en steeg
maar ziet hem nergens staan
De gevangene vindt een maat
verschuilt zich in zijn huis
Rust uit, eet, drinkt, waarna hij gaat,
op zoek naar een nieuw thuis
Gedwongen is hij rond te zwerven
van bos naar berg, van dorp naar stad
Maar hij is ontkomen aan zijn sterven
door de wilskracht die hij had
