Middeleeuwen: De kerker

In de gevangeniscellen huist

een man zeer te beklagen

Vrijheid is wat in hem bruist

maar hij is reeds oud van dagen

Zonlicht, hoe ziet dat eruit?

Herinneringen lang vergeten

Draagt alleen zijn ziel als buit

oud brood heeft hij gegeten

Wilskracht leeft nog sterk in hem

de hoop blijft aan hem kleven

ik zal ontsnappen, zegt zijn stem

Ik móet, zál overleven!

Een sluw plannetje smeedt hij

de wachter leidt hij af

Hij rent zijn cel uit, bijna vrij

ontsnapt zijn wrede straf

De wachter vindt de kerker leeg

en rent achter hem aan

Hij zoekt in elke straat en steeg

maar ziet hem nergens staan

De gevangene vindt een maat

verschuilt zich in zijn huis

Rust uit, eet, drinkt, waarna hij gaat,

op zoek naar een nieuw thuis

Gedwongen is hij rond te zwerven

van bos naar berg, van dorp naar stad

Maar hij is ontkomen aan zijn sterven

door de wilskracht die hij had

Sneeuwdans

Wollen pluisjes dwarr'len rond

uit de hemelse voorraadschuur

Een wit deken dekt de grond

en betovert de natuur

Elk pluisje, lieflijk wonderbaar

onderscheidt zich in zijn vlucht

De sneeuw breekt los en maakt zich klaar

voor de balletdans in de lucht

Een sneeuwvlok valt op aarde neer

in een mooie, sierlijke boog

De sneeuwdans door het winterse weer

een ware lust voor 't oog

Middeleeuwen: Mannen van God

Smachtend naar de waarheid

onderzochten zij Gods Woord

Zoekend naar de klaarheid

maar echter bruut vermoord

De schriften onderwijzend

en voor de paus niet bang

Hun onschuld steeds bewijzend

maar echter niet voor lang

Het grootst dat zij verwierven

de bisschops razernij

Misdadig hoe zij stierven

brandend door ketternij

Hun oprechtheid zij geprezen

ondanks hun slechte lot

Wat zij ermee bewezen,

zij vochten voor hun God

Middeleeuwen: De boodschap

Springt vrolijk in het rond

De boodschap verdient verbreiding

Uw landheer vocht en vond

Een reden tot uw verblijding

O komt en hoort en ziet

Het einde van uw plagen

De wreedaard, oorzaak van verdriet

Is door uw heer verslagen

Angst hebt gij zo lang gehad

Gij waart verloren, werd beweerd

Vertel nu rond in dorp en stad

Verheug u, gij zijt ongedeerd

Vreest niet de honger die gij hadt

Want eind'lijk is het tij gekeerd

Middeleeuwen: De doofpot

De roof,

De roof door ulieden gepleegd

De kas,

De kas die gij hebt geleegd

Het plan,

Het plan dat door u heeft gefaald

Uw heer,

Uw heer die u rijk heeft betaald

De stof,

De stof waarmee gij zijt gekleed

De kerk,

De kerk die met pracht is bekleed

Het goud,

Het goud waaraan gij zijt verknocht

De macht,

De macht waarmee gij hebt gepocht

Het volk,

Het volk dat gij hebt beroofd

De pot,

De pot die gij hebt gedoofd

De boom

(november 2010)

Een van mijn eerste 'serieuze' gedichten naar aanleiding van de prachtige herfstbladeren en -kleuren!