De muur

De hoog opgetrokken muur van enkele tientallen meters hoog en meters dik, heeft een net zo lange bouwtijd als een mensenleven lang is. In het algemeen worden dit soort muren eerst in de hoogte gebouwd, vervolgens worden er steeds nieuwe lagen achter gebouwd.
De muur laat er niks door. Poorten zijn soms schaars of geheel afwezig waardoor de stad zichzelf als het ware belegerd en haar inwoners uithongert. Als een inwoner het niet meer trekt van de honger, begint hij de muur te verafschuwen. De muur die hem eens beschermde, wordt nu zijn eigen vijand. In een vlaag van wanhoop begint hij woest de muur neer te beitelen.
De bewakers houden hem niet tegen, want door het voedseltekort hebben ze de kracht niet om in te grijpen. Moedeloos kijken ze toe. Mede-inwoners van de stad beginnen op een gegeven moment ruchtbaarheid te krijgen van de man die op eigen kracht tracht een opening in de muur te krijgen. Hun honger drijft hun ertoe hetzelfde te doen. Niet voor de man, maar voor zichzelf. Met man en macht wordt getracht de muur te doorbreken. Knuppels, hamers, vorken, messen, stenen... alle middelen die voor handen zijn worden ingezet.
Als eindelijk de laatste laag stenen wegbrokkelt en een glimp van de buitenwereld opgevangen wordt, proberen alle inwoners tegelijk door de opening naar buiten te rennen op zoek naar voedsel. Ze buitelen over elkaar heen, vertrappen elkaar. Het gat in de muur wordt steeds groter totdat alle inwoners zich als de golven van een woeste zee een weg naar buiten hebben geslagen.

Ze doen zich te goed aan al het potentieel voedsel dat ze op hun weg tegenkomen. Bladeren, boomschors, gras, paddenstoelen... Alles wordt verorberd om de hongerige magen te vullen.
De honger wordt verdreven, maar dan komt de ziekte. Ziekte door al het voedsel dat ze niet gewend zijn te eten.
Na deze etappe komt het stabilisatieproces. De inwoners van de stad zijn weer wat hersteld en sjokken langzaam terug naar hun woningen, door de muuropening. Ze rusten uit en pakken hun dagelijkse bezigheden weer op. 

De muur heeft de stad uiteindelijk meer kwaad dan goed gedaan. De angst om potentieel gevaar buiten te houden werd belangrijker dan het voeden van de inwoners. Het stadsbestuur heeft nu haar lesje wel geleerd. De bewakers bouwen een poort op de plek van de opening...