Helena & Melle
woensdag 27 april 2011
woensdag 22 december 2010
Middeleeuwen: De kerker
een man zeer te beklagen
Vrijheid is wat in hem bruist
maar hij is reeds oud van dagen
Zonlicht, hoe ziet dat eruit?
Herinneringen lang vergeten
Draagt alleen zijn ziel als buit
oud brood heeft hij gegeten
Wilskracht leeft nog sterk in hem
de hoop blijft aan hem kleven
ik zal ontsnappen, zegt zijn stem
Ik móet, zál overleven!
Een sluw plannetje smeedt hij
de wachter leidt hij af
Hij rent zijn cel uit, bijna vrij
ontsnapt zijn wrede straf
De wachter vindt de kerker leeg
en rent achter hem aan
Hij zoekt in elke straat en steeg
maar ziet hem nergens staan
De gevangene vindt een maat
verschuilt zich in zijn huis
Rust uit, eet, drinkt, waarna hij gaat,
op zoek naar een nieuw thuis
Gedwongen is hij rond te zwerven
van bos naar berg, van dorp naar stad
Maar hij is ontkomen aan zijn sterven
door de wilskracht die hij had
Sneeuwdans
uit de hemelse voorraadschuur
Een wit deken dekt de grond
en betovert de natuur
Elk pluisje, lieflijk wonderbaar
onderscheidt zich in zijn vlucht
De sneeuw breekt los en maakt zich klaar
voor de balletdans in de lucht
Een sneeuwvlok valt op aarde neer
in een mooie, sierlijke boog
De sneeuwdans door het winterse weer
een ware lust voor 't oog
Middeleeuwen: Mannen van God
onderzochten zij Gods Woord
Zoekend naar de klaarheid
maar echter bruut vermoord
De schriften onderwijzend
en voor de paus niet bang
Hun onschuld steeds bewijzend
maar echter niet voor lang
Het grootst dat zij verwierven
de bisschops razernij
Misdadig hoe zij stierven
brandend door ketternij
Hun oprechtheid zij geprezen
ondanks hun slechte lot
Wat zij ermee bewezen,
zij vochten voor hun God
Middeleeuwen: De boodschap
Springt vrolijk in het rond
De boodschap verdient verbreiding
Uw landheer vocht en vond
Een reden tot uw verblijding
O komt en hoort en ziet
Het einde van uw plagen
De wreedaard, oorzaak van verdriet
Is door uw heer verslagen
Angst hebt gij zo lang gehad
Gij waart verloren, werd beweerd
Vertel nu rond in dorp en stad
Verheug u, gij zijt ongedeerd
Vreest niet de honger die gij hadt
Want eind'lijk is het tij gekeerd
Middeleeuwen: De doofpot
De roof door ulieden gepleegd
De kas,
De kas die gij hebt geleegd
Het plan,
Het plan dat door u heeft gefaald
Uw heer,
Uw heer die u rijk heeft betaald
De stof,
De stof waarmee gij zijt gekleed
De kerk,
De kerk die met pracht is bekleed
Het goud,
Het goud waaraan gij zijt verknocht
De macht,
De macht waarmee gij hebt gepocht
Het volk,
Het volk dat gij hebt beroofd
De pot,
De pot die gij hebt gedoofd
Middeleeuwen: De ridder
De ridder
De zon verdwijnt spoedig
de nacht breekt nu aan
De ridder zal moedig
door 't woud rijden gaan
Complotten zijn duister
't gevaar niet gering
Weer zijn zijn luister
en eer in 't geding
In galop snelt zijn paard
door de bomen gereden
Klopt aan bij een waard
om in de herberg te treden
De ridder weet goed
kan niemand vertrouwen
Bezit enkel moed
om zijn naam op te bouwen
Geen oog doet hij dicht
denkt na met verstand
Hij wacht op het licht
met zijn zwaard in zijn hand
Voor 't ochtendgloren
is hij al gewekt
Zal zijn gastheer niet storen
voordat hij vertrekt
Met hernieuwde kracht
draaft de ridder weer heen
Koestert zijn opdracht
met een vastheid als steen
De konings trawanten
Corruptie maakt sterk
Verraden zijn verwanten
ondermijnen zijn werk
De ridder maakt plannen
en haast zich snel voort
Verzamelt zijn mannen
belegert zijn fort
De langdurige strijd
is niet te omschrijven
Van angst bevrijd
zal hij de vijand verdrijven
Hij reinigt zijn smaad
En wint het gevecht
Na 't bittere kwaad
zegeviert weer het recht
De ridder is moe
maar zijn moeite beloond
zodat hij tot nu toe
in rust en vrede woont
maandag 13 december 2010
De lamp
De donk're lamp van morgen
Dat ding gaat nimmer aan
'k blijf er vaak bij staan
want dat ding, dat baart me zorgen
Is ie gerepareerd
en komt de nieuwe dag
dat ie weer aangezet mag,
dan gaat het wéér verkeerd:
De dag van morgen neemt de benen
De lamp blijft uit, want 't is vandaag
't Heden was al die tijd nimmer verdwenen
Het uur tikt, de nacht komt gestaag
Ik druk op de knop, ik hoor bij degenen
Die de dag van morgen willen weten, zo graag!
(nov 2010)
Een warrig verhaaltje in dichtvorm. Het gaat over dat ik altijd alles wil weten en nadenk over hoe het in de toekomst zal lopen, maar eigenlijk is dat zinloos omdat we alleen in het 'nu' leven.
Herinneringen
Begrijpen waarom tranen huilen
zonder schuldgevoel of grief
Het wederzien van ieder hopen
dezen die ik heb zo lief
Pracht van binnen straalt naar buiten
Schone schijn gaat snel te niet
Kortb're mensen in mijn ogen
Herinneringen die 'k intens geniet
(okt 2010)
Opgedragen aan mijn dierbare vrienden en familieleden, geschreven naar aanleiding van een bruiloft waar ik lieve en zeer bijzondere mensen heb leren kennen.
't Winterse wonder
Wintergrillen
koude lijden
hevig rillen
barre tijden
Bomen zuchten
dieren huilen
donk’re luchten
vogels schuilen
Vrieskou snijdend
rukwind trekkend
zon bevrijdend
sneeuw bedekkend
Stormend, razend
hagel, donder
’t blijft verbazend
Dat winterse wonder
(dec 2010)
Na een herfstgedicht kon een wintergedicht niet lang uitblijven.
Abonneren op:
Posts (Atom)